Had ik en wol ik…

Wat je zegt, Rianne! Wat hebben we al veel leermomenten en lol gehad met de ondernemers waarmee we in de auto hebben gezeten. Zulke uiteenlopende mensen en ondernemingen! Elke keer wanneer ik een Business Bolide-film edit, zit ik met zo’n mega glimlach naar mijn beeldscherm te kijken. Gelukkig kunnen we ook serieuze gesprekken hebben (ja, echt!), maar het blijft toch heerlijk om terug te zien hoe leuk we het elke keer weer hebben met de ondernemer die we in de spotlight zetten. Dus… dat Vleugje Humor is elke keer weer aanwezig.

De vraag wat ik later wilde worden is voor mij ook zo’n belangrijke geweest. Ik had werkelijk geen idee. Op school moet je al zo vroeg kiezen voor een bepaalde kant, wat weet je dan al?! Echt 0,0 in mij wist wat ik wilde worden. Ik deed toeristisch management, suuuuper tof! Het reizen zat er toen al in! Alleen ging ik stage lopen bij een hotel en niet bij een touroperator. Dat pakte in mijn geval zeer goed uit. Maar toch, als ik toen wist wat ik nu weet, was ik een hele andere kant op gegaan. Maar ach, zo zie je maar weer, met een omweg kom je er ook.

Welk beroep zou ik willen hebben… Jeetje. Dat zijn de vragen. Nou zijn de dingen die wij doen natuurlijk al het aller tofste om te doen. Met beide bedrijven. ’Jaja, Ell, dat weten we!’

Maar… vroeger wilde ik graag in grote musicals spelen. Ik weet nog, dat toen ik een klein Ellentje was, we de groep 8 musical deden. Ik heb toen van elke personage bekeken wie de meeste tekst had. Ik wilde de hoofdrol! Gelukkig waren er 3 meidenhoofdrollen te verdelen en ik kreeg er 1 van! Wat vond ik dat geweldig. Tot op de dag van vandaag kan ik de liedjes nog (mee)zingen.

Ik weet nog goed, mijn eerste échte musical die ik ooit zag, was Elisabeth. De musical over Sissi. Sissi is en blijft iets geweldigs voor mij. Zoveel jeugdsentiment. Die jurken! Oooww, die jurken. Ik was een jaar of 15 toen ik de musical zag en met ogen op steeltjes heb ik gekeken. Pia Douwes speelde de hoofdrol en ik was op slag verliefd. Acteren, zingen, dansen, prachtige jurken, ALLES! Toen dacht ik: IK WIL DIT OOK! Dus als ik echt eens zou mogen wisselen van baan, dan wil ik dat. Gooi me dat podium op. Geef me teksten. Geef me die jurk. Geef me tientallen mensen die ik mag ontroeren en mee mag nemen in het verhaal. Geef me een goddelijke zangstem (wellicht iets moeilijker te regelen) en ik doe het.

matt-botsford-197870

Maar ik zou het ook doen voor een toffe band. Duizenden uitzinnige fans voor je zien staan. Alle mensen zien meezingen met jouw liedjes. Iedereen zingt en springt op hetgeen jij hebt gemaakt. Het komt er dus op neer dat ik op het podium wil staan, blijkbaar. Weten jullie dat ook weer.

Dus ook in die beide gevallen, niet in dienst van een bedrijf, maar je eigen plan trekken. En dan vraag je je wellicht af: ‘Waarom sta je daar dan niet?!’ Weet je… ik weet het niet eens. Ik denk het meisje uit het dorp, wat toen nog niet de ballen had om de grote boze buitenwereld in te trekken.

De opa van Rem (mijn vriend) zei altijd: ‘Had ik en wol (lees: wil) ik, is arm volk.’ Als in, achteraf kan je er niks meer aan veranderen, accepteer het maar. Dus… dat doe ik dan maar.

Rianne, we hebben gesproken over nee zeggen en er later een goed gevoel over hebben. Zijn er ook dingen waarvan je later dacht: Had ik het toch maar gedaan!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s