Marketing voor slechthorenden & bijzienden

Wat een goed plan beschreef jij Ell. Jouw social media kanalen in ruil voor een stoel, bureau, wifi en een goed bakkie pleur. Een beetje innovatieve locatiebaas ziet hier al mogelijkheden lijkt me. Hou me op de hoogte, ik kom graag een keer aanschuiven.

Het klinkt niet leuk maar wat ben ik blij dat jij aangeeft soms ook tegen het ‘niet-reageren-virus’ aan te lopen. Organisaties of mensen die niet (meer) reageren terwijl jij zelf steeds netjes antwoord geeft of reageert. Er zijn momenten dat ik denk dat ik de enige ben bij wie dit gebeurt. Ik heb mezelf beloofd: zolang ik gewoon netjes reageer, ben ik geen verspreider van het ‘niet-reageren-virus’. Je weet maar nooit hoe besmettelijk het is. Kleine moeite groot respect.

En dan jouw vraag: ‘Je bent naar Japan geweest, ik heb prachtige foto’s en spreuken voorbij zien komen. Tot welke inzichten ben je daar gekomen?’

Mijn Japan reis was één grote achtbaan waarbij ik heen en weer geslingerd werd tussen extreme uitersten. Van cosmopolitisch en hectisch Tokyo tot uber zen in de adembenemende natuur van Arashiyama. Japan is wat mij betreft met niets anders, qua cultuur & gewoontes, te vergelijken. Wat een prachtige, en voor mij helaas vaak onbegrijpelijke, tradities. Het cultuurgoed van Japan heeft zich heel goed weten te handhaven. Ik heb geleerd dat dit voor een deel te maken heeft met het feit dat Japan tot halverwege de 19e eeuw bijna volledig afgesloten is geweest van buitenlandse invloeden.

Hoe, voor mijn gevoel, tegenstrijdig zijn dan ook alle marketing en sales uitingen die je overal en constant tegenkomt. En dan met name in de grote steden. Voor ALLES van noodles tot games. Marketing voor slechthorenden en bijzienden.

Stel je voor, je staat op een druk kruispunt en je kijkt om je heen. Dan hoor en zie je dit: Constant flikkerende LED-verlichting zo groot als voetbalvelden, waar Time Square nogal schrilletjes bij af steekt. Volstrekt onbegrijpelijke reclames. Zoals een hond in een tuinbroek, met één oog die achteruitloopt en zo cruesli voor bejaarden aanprijst. Het geluid van jengelende meisjesbands die met gillende kinderstemmetjes op maximaal volume in je oren tetteren. Enorme drukte op straat en in winkels. Overal schermen waar constant iets op gebeurt en die je steeds blijven ‘roepen’. Super Mario die, achternagezeten door Luigi, door de straten van Tokyo raast in een opgevoerde kart. Een reuzenpokémon die het zebrapad oversteekt en pokéballen gooit naar willekeurige voorbijgangers. Kortom een mens krijgt van minder een spontane epileptische aanval.

Dit hoorde dus ook bij de Japan-cultuurshock en de enorme uitersten die dit land te bieden heeft. Maar met name de combinatie van die ogenschijnlijk rustige, stille, hele nette Japanners in combinatie met het marketing-gegil. Ik heb gestuiterd, ik heb genoten en ik heb het allemaal in me opgenomen. To the max. Maar ik heb het niet kunnen rijmen. Het is maar goed dat ik geen Japanse marketing klus hoef te doen want ik zou er helemaal niets van bakken. Dat weet ik zeker.

Wat een aanrader is dit land en wat is er nog verschrikkelijk veel dat ik daar wil gaan zien en meemaken. Hij blijft voorlopig nog op mijn ‘to-do-again-lijstje’. Mocht Japan ooit op jhet reislijstje van jou & Remco komen let me know, ik heb nog wat leuke tips.

Dat brengt me op mijn vraag aan jou: Het spreekwoord luidt achter iedere grote vrouw staat een nog grotere man. Mijn vraag aan jou is; Welke rol heeft Remco in jouw ondernemende bestaan. In hoeverre is hij jouw steunende, afremmende of kontschoppende factor?

Kus, Rianne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s